Tá mé buioch do Gaelport as ucht an scéal seo a chur ar mo shúile. Ní h-é nach bhfuil a fhios againn an deascéal faoi ghaelscolaíocht ach is athdhearbhú é seo a rachaidh chun sochair íomhá na h-earnála sa domhan mhór.
B’fheidir, fiú, go dtabharfaidh sé údar machnaimh do lucht cáinte na Gaelscolaíochta – Sarah Carey agus Kathryn Holmquist ón Irish Times ach go h-áirithe le déanaí – athmhachnamh a dhéanamh sara gcuireann siad peann nimhe le pár faoin nGaelscolaíocht.
Táím ag cuimhneamh go h-áirithe ar an ailtín bheag seo atá folaithe i lár an ailt.
Professor Colin Baker, one of the world’s foremost experts on bilingual education, recently said that ongoing rigorous research on immersion education as practised in Irish-medium schools shows that children who attend them have significant academic, intellectual and social advantages. Becoming bilingual from an early age literally changes that way we think and perceive things, it effects how the brain is hardwired and it enhances our ability to think. These benefits are lifelong.
Research carried out recently on behalf of the World Bank indicates that children who are educated towards bilingualism from an early age receive a wide range of advantages. Indeed these advantages are so significant that the benefits are likely to be economically advantageous to the whole community as highly educated flexible thinkers are a vital ingredient in the work place.
Ní raibh aon íonsaí le déanaí ar an nGaelscolaíocht ó na colúnaithe aintoisceach seo – b’fheidir go bhfuil siad ag tabhairt sosa dúinn faoi mar atá na hIosraeiligh ag tabhairt sosa don Phalaistín ón bhuamáil leanúnach….
Ceart go leor! Lig an rún linn. Cá bhfuil na mílte is na deicheanna de mhílte a chuir an oideachas dhátheangacha díobh anois? Nach ar thorthaí a gharraí a mholtar an gharraíadóireacht?
Pointe maith, a Fheairn. Ach ag an am chéanna, ní mór duit a aithint go bhfuil go leor daoine óga timpeall – áirim mo cholceathracha féin mar shampla – atá ag obair leo go ciúin in earnáil amháin nó eile agus iad líofa sa Ghaeilge ach nach bhfuil an Ghaeilge lárnach ina saol oibre. Níl siad fostaithe in eagras Ghaeilge – ach mar sin féin is buntáiste mór an Ghaeilge doibh.
Is é an mí-adh atá orainn mar Ghaeil – ní dhéarfaidh mé gur pobal laidir Gaelach sinn – go bhfuilimíd imeallach i saol na tíre.
Ní féidir a shéanadh gur buntáiste an oideachas Ghaeilge – is é an peaca gurb é an duine aonair seachas an pobal Gaelach atá ag baint leasa as an mbuntaiste don chuid is mó.
Is trua freisin gur san Irish News a foilsíodh an alt.
Ní dóigh liom go bhfeicfear, go ceann tamaill eile, alt chomh stuama i nuachtáin na 26 contae.
Is é an mí ádh, dar liom, ná go bhfuil Gaeil airithe lárnach san stáitín seo, ach gurbh annamh a tharraingíonn muid le chéile!
Dar ndóigh, ní liomsa an pointe ach ba le Breandán Ó hEithir é, nach maireann.
An pointe a bhí aige, sílim, gur ainneoin a deireann lucht na Gaeilge leo fhéin, nach bhfuil ag éirí le oideachas na Gaeilge chomh maith is a síltear. Titeann lear mór ábhar Gaeilgeoirí ar gcúl. Céim chun tosaigh is dhá chéim ar deireadh.
Tá locht éigin amuigh ansin!
Ní haon locht ar an oideachas atá ann.
Muna bhfuil deis ann an teanga a labhairt, caillfidh duine í.
Ní haon rún é sin. Agus chun deiseanna a aimsiú len í a labhairt, is gá a bheith níos díograisí ná mar is gnách le daoine bheith!
Tá páistí trítheangach agam (NL,PL,EN) agus tá léite agam faoi iltheangachas, níl amhras ann ach gur mbuntáiste é an iltheangachas. Tá rud scríobhthe agam faoi sin anseo:
http://faoiseamh.blogspot.com/2008/12/fourth-language.html